Terwijl u deze tekst voorleest, leert de computer meer over uw stem.<DIVIDE>
Zodra u klaar bent met voorlezen, past de computer zich aan uw stem aan; u kunt dan meteen tegen de computer praten en uw woorden verschijnen op het scherm.<DIVIDE>
De tekst die u nu voorleest, zet kort uiteen waarom praten tegen een computer anders is dan praten met een persoon.<DIVIDE>
We beschouwen het vermogen om met anderen te praten meestal als vanzelfsprekend. Het feit dat we taal produceren en interpreteren, lijkt niet bijzonder indrukwekkend. Over het algemeen ontwikkelen mensen op jonge leeftijd het vermogen om taal te herkennen, zodat we reeds als peuters experts in spraakherkenning zijn.<DIVIDE>
Aangezien mensen gesproken taal makkelijk herkennen, verwachten we dat computers dat ook kunnen. We hebben computers immers geleerd om beter te schaken en te rekenen dan de gemiddelde mens. We denken al snel dat de computer ook onze gesproken woorden zonder problemen moet kunnen uitschrijven.<DIVIDE>
Mensen die voor het eerst met spraakherkenningssoftware beginnen te werken, zijn vaak verbaasd dat de computer fouten maakt. Soms lijken deze fouten zeer elementair. Maar een computer is nu eenmaal geen mens, en computers AANHALINGSTEKENS OPENEN luisteren AANHALINGSTEKENS SLUITEN dan ook op een andere manier naar taal.<DIVIDE>
Wanneer mensen met elkaar praten, maken zij gebruik van een groot aantal vaardigheden om te begrijpen wat er wordt gezegd. Mensen lossen ingewikkelde spraakherkenningsproblemen zonder moeite op. Hieronder volgt een korte beschrijving van een aantal belangrijke spraakherkenningsproblemen, waarbij we een vergelijking maken tussen de manier waarop mensen en computers die problemen oplossen.<DIVIDE>
De eerste uitdaging bij spraakherkenning is onderscheid te maken tussen gesproken taal en andere geluiden. Mensen zijn zeer bekwaam in het uitsluiten van lawaai en kunnen in allerlei situaties een gesprek voeren, of dit nu plaatsvindt in een bus, tram, restaurant of café.<DIVIDE>
In tegenstelling tot mensen hebben computers het echter moeilijk om gesproken taal te onderscheiden van andere geluiden. Wanneer u tegen een computer praat, moet u dan ook duidelijk in een speciaal daarvoor bestemde microfoon spreken, die precies in de juiste stand is gebracht. Op die manier kan de computer uw stem horen zonder te worden afgeleid door geluiden uit de omgeving.<DIVIDE>
Een tweede uitdaging is de herkenning van een verscheidenheid aan stemmen. Mensen hebben hier geen moeite mee. We begrijpen de hoge stem van tante Margriet, de zware bas van oom Paul, de fijne stemmetjes van kinderen uit de buurt. Mensen kunnen zich gemakkelijk aanpassen aan de unieke eigenschappen van elke stem.<DIVIDE>
Spraakherkenningssoftware werkt daarentegen beter als de computer de kans krijgt om zich aan elke nieuwe spreker aan te passen. Dit proces - waarin u de computer uw stem leert herkennen - noemen we de leerfase, de fase waar u dus momenteel mee bezig bent.<DIVIDE>
Een andere uitdaging bij spraakherkenning is het onderscheiden van woorden en uitdrukkingen die hetzelfde klinken. Als mensen met dit probleem te maken krijgen, analyseren we de context om erachter te komen of iemand bijvoorbeeld AANHALINGSTEKENS OPENEN dicteerde AANHALINGSTEKENS SLUITEN of AANHALINGSTEKENS OPENEN dicteer de AANHALINGSTEKENS SLUITEN bedoelt. Om woorden te begrijpen, moeten we dus voortdurend op de context letten.<DIVIDE>
Spraakherkenningsprogramma's begrijpen niet wat gesproken taal betekent, dus het is voor computers onmogelijk om context te gebruiken op de manier waarop wij dat doen. In plaats daarvan houden spraakherkenningsprogramma's bij hoe vaak woorden alleen en in combinatie met andere woorden voorkomen.<DIVIDE>
De programma's slaan deze informatie op in een lexicon en gebruiken die informatie om uit verschillende mogelijkheden de meest voor de hand liggende woorden of woordgroepen te kiezen.<DIVIDE>
Het programma kan ook uw bestaande documenten analyseren en zo informatie verzamelen over de woorden die u gebruikt. Het programma past dan het standaardlexicon zodanig aan dat het u beter herkent. Het is raadzaam om u verder te verdiepen in deze mogelijkheid om woorden uit uw documenten toe te voegen.<DIVIDE>
Tot slot, alsof het nog niet moeilijk genoeg is om onze spraak te herkennen, spreken mensen woorden vaak onduidelijk of helemaal niet uit. We nemen - meestal terecht - aan dat luisteraars de leemtes zelf kunnen invullen.<DIVIDE>
Computers kunnen echter niet effectief omgaan met gemompelde of half uitgesproken woorden. Zij herkennen uitsluitend woorden die volledig worden uitgesproken, zijn niet in staat om naar onze bedoelingen te raden en kunnen geen eventuele leemtes invullen.<DIVIDE>
Neem dus de gewoonte aan om duidelijk, gelijkmatig te praten wanneer u dicteert; dit is een van de meest effectieve manieren om spraakherkenning te verbeteren. Als u bedenkt wat u wilt zeggen vóór u begint te dicteren, bevordert dat het gebruik van langere, natuurlijk lopende zinnen. Na enige oefening zult u al snel de gewoonte aannemen om met een heldere, vaste stem te dicteren, waardoor de computer u beter verstaat.<DIVIDE>
Hopelijk was deze tekst over de verschillen tussen spraakherkenning door mensen en computers voor u interessant. We hopen ook dat het advies uit deze tekst behulpzaam is wanneer u tegen uw computer begint te praten.